Garfield: Escape from Monday

Όταν ο πιο τεμπέλης γάτος του κόσμου αναγκάζεται να τρέξει

Ο Garfield έχει περάσει δεκαετίες προσπαθώντας να αποφύγει οτιδήποτε απαιτεί ενέργεια. Και καλά κάνει. Ποιοι είμαστε εμείς άλλωστε να τον κρίνουμε. Δεν αγαπά τη γυμναστική, δεν αγαπά τη Δευτέρα και, αν μπορούσε να μετατρέψει κάθε δραστηριότητα σε ευκαιρία για ύπνο και λαζάνια, πιθανότατα θα το έκανε. Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, όμως, βρέθηκε η OSome Studio να του δώσει κάτι που μοιάζει σχεδόν με τιμωρία: έναν ολόκληρο 3D platformer κόσμο… να τρέξει.

Το Garfield: Escape from Monday ξεκινά από μια ιδέα τόσο απλή όσο και ταιριαστή στον χαρακτήρα. Ο Garfield καταλήγει σε έναν εφιαλτικό κόσμο αφού ο Chef Monday τον κάνει να φάει λαζάνια λαχανικών. Και επειδή το σώμα του Garfield μάλλον έχει πολύ συγκεκριμένη άποψη για το τι θεωρείται αποδεκτή διατροφή, τα… πράσινα λαζάνια τον οδηγούν σε έναν ονειρικό εφιάλτη γεμάτο λαχανικά, γλυκά, εχθρούς και… platforming.

Το παράδοξο είναι ότι, μέσα σε αυτόν τον κόσμο, ο Garfield λειτουργεί καλύτερα από όσο θα περίμενε κανείς.

Τρέχει. Πηδά. Κυλάει. Κάνει dive. Χτυπά εχθρούς. Κάνει wall jumps. Εκτοξεύεται στον αέρα και, σε ορισμένες στιγμές, κινείται με μια ταχύτητα που θα έκανε τον ίδιο να ζητήσει επίδομα υπερωρίας. Το πρόβλημα του Escape from Monday δεν είναι ότι δεν ξέρει τι να κάνει με τον Garfield. Είναι ότι, αφού βρήκε έναν αναπάντεχα καλό platforming ήρωα, δεν κάνει πάντα αρκετά με αυτόν. Αυτή είναι ολόκληρη η ιστορία αυτού του παιχνιδιού.

Εφιάλτης στη κουζίνα. Λάθος! Με λαζανια

Η ιστορία δεν προσπαθεί να γίνει κάτι περισσότερο από αυτό που χρειάζεται. Ο Chef Monday έχει μετατρέψει τη διατροφή του συμπαθούς γάτου σε προσωπική βεντέτα, ο Garfield έχει πέσει σε έναν food-induced ύπνο και το όνειρό του γεμίζει με εχθρικά λαχανικά και παράλογες εκδοχές γνώριμων χαρακτήρων.

Είναι ένα σενάριο που θα μπορούσε να είναι απλώς η δικαιολογία για να ξεκινήσει το πρώτο level, αλλά τελικά λειτουργεί καλύτερα από αυτό. Το γεγονός ότι όλα συμβαίνουν σε ένα όνειρο επιτρέπει στην OSome να πετάξει τη λογική από το παράθυρο και να δημιουργήσει κόσμους που δεν χρειάζεται να υπακούουν σε κανέναν κανόνα.

Έτσι, ο Garfield μπορεί να βρεθεί σε φάρμες, εργοστάσια, τηλεοπτικά sets, περιοχές γεμάτες γλυκά, αλλά και διαδρομές και καταστάσεις που μοιάζουν να βγήκαν από έναν ιδιαίτερα περίεργο μεσημεριανό ύπνο.

Ακόμη καλύτερα, το παιχνίδι δεν φοβάται να κοιτάξει προς τα έξω και να σχολιάσει τον ίδιο του τον εαυτό. Ο Garfield, ο Jon και οι υπόλοιποι χαρακτήρες κάνουν meta σχόλια για videogames, για το ίδιο το παιχνίδι και για προηγούμενες gaming περιπέτειες του αγαπημένου γάτου. Είναι ένα χιούμορ που δεν προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από την εικόνα του «παιχνιδιού για παιδιά» και, τις περισσότερες φορές, πετυχαίνει τον στόχο του.

Υπάρχει κάτι απολαυστικό στο να βλέπεις έναν χαρακτήρα που έχει χτίσει ολόκληρη την προσωπικότητά του γύρω από την αποστροφή προς την προσπάθεια να σχολιάζει ειρωνικά το γεγονός ότι βρίσκεται μέσα σε ένα platformer.

Το παιχνίδι ξέρει επίσης να χρησιμοποιεί το ίδιο το όνειρο για να δημιουργεί μικρές εκπλήξεις. Ένα level μπορεί να καταλήξει σε ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή όπου το κοινό σχεδόν περιμένει την αποτυχία του Garfield, ενώ σε ένα άλλο το platforming αλλάζει, τα minecarts αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο και η κάμερα μετατρέπεται σε μέρος της πρόκλησης.

Δεν πρόκειται για σπουδαία αφηγηματική εμπειρία. Δεν χρειάζεται να είναι. Είναι ένα ευχάριστο πλαίσιο που καταλαβαίνει αρκετά καλά τον χαρακτήρα ώστε να του επιτρέπει να παραμένει Garfield ακόμη κι όταν κάνει πράγματα που ο κανονικός Garfield πιθανότατα θα θεωρούσε λόγο για να καλέσει ταξί.

Ο Garfield δεν είναι και τόσο τεμπέλης τελικά

Αν υπάρχει ένας λόγος για τον οποίο το Escape from Monday αξίζει την προσοχή, αυτός βρίσκεται στα χέρια, ή μάλλον ορθότερα… στις πατούσες του Garfield.

Η κίνησή του είναι το πιο δυνατό στοιχείο ολόκληρου του παιχνιδιού. Το άλμα, το dive, το roll, το ground pound, το wall jump και οι εναέριες επιθέσεις εκτελούνται με τρόπο που επιτρέπει στον παίκτη να συνδέει κινήσεις και να διατηρεί momentum. Το roll λειτουργεί ουσιαστικά ως βασικό εργαλείο ταχύτητας, ενώ το ground pound δεν είναι απλώς μια επίθεση αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δώσει επιπλέον ύψος. Αυτό δημιουργεί μια ευχάριστη αίσθηση ροής.

Ένα άλμα μπορεί να γίνει dive, το dive roll και το roll να σας κάνει να περάσετε ένα μεγάλο κενό. Ένας εχθρός μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μέρος της κίνησης αντί απλώς σαν εμπόδιο. Σε ορισμένα σημεία, το παιχνίδι επιβραβεύει τον παίκτη που σταματά να σκέφτεται κάθε κίνηση ξεχωριστά και αρχίζει να τις αντιμετωπίζει σαν μία ενιαία αλυσίδα, κάνοντας τον χειρισμό του Garfield να είναι πραγματικά διασκεδαστικός.

Είναι σχεδόν ειρωνικό ότι ένας χαρακτήρας γνωστός για την τεμπελιά του διαθέτει ένα από τα πιο ευχάριστα movement systems που μπορεί να συναντήσει κανείς σε ένα τόσο μικρό και περιορισμένο platformer.

Το Time Attack αναδεικνύει το παιχνίδι περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Αφού ολοκληρωθεί κάθε level, ανοίγει μια εκδοχή του με συγκεκριμένο χρόνο-στόχο και ξαφνικά η ίδια πίστα αποκτά διαφορετικό ρυθμό. Δεν ψάχνετε απλώς πού βρίσκεται το επόμενο check point. Ψάχνετε πώς θα φτάσετε εκεί πιο γρήγορα.

Δυστυχώς οι απαιτούμενοι χρόνοι είναι αρκετά γενναιόδωροι και δεν υπάρχουν leaderboards. Ένα σύστημα που θα επέτρεπε τη σύγκριση χρόνων θα μπορούσε να δώσει στο εξαιρετικά καλοδουλεμένο movement έναν πολύ πιο ουσιαστικό λόγο ύπαρξης μετά το τέλος της κεντρικής ιστορίας.

Γιατί το Escape from Monday έχει κάτι που δεν διαθέτουν όλα τα platformers: κίνηση που θα σας κάνει να θέλετε να ξαναπεράσετε μια πίστα όχι επειδή πρέπει, αλλά επειδή θέλετε να δεις πόσο καλύτερα μπορείτε να πάτε.

Όταν τα λαζάνια γίνονται κίνητρο

Η εξερεύνηση αποτελεί το δεύτερο βασικό κομμάτι της εμπειρίας. Κάθε level κρύβει από τρία έως οκτώ λαζάνια, ενώ υπάρχουν επίσης food items που λειτουργούν σαν πιο συνηθισμένα collectibles. Η αναζήτηση τους δεν είναι απλή υπόθεση. Κάποια βρίσκονται εκτός της βασικής διαδρομής, αλλά απαιτούν μικρά platforming challenges ή time trials και ορισμένα ζητούν να εντοπιστούν διάσπαρτα κομμάτια μέσα σε μια μικρή περιοχή.

Αυτό είναι αρκετό για να μετατρέψει ένα level από «φτάσε στην έξοδο» σε «κάτσε λίγο, κάτι πρέπει να υπάρχει εκεί πάνω». Και αυτό είναι σημαντικό σε ένα παιχνίδι τόσο εύκολο. Η συλλογή φαγητών γεμίζει το Yum-o-Meter και μπορεί να οδηγήσει σε επιπλέον λαζάνια, ενώ η συνολική συλλογή ξεκλειδώνει αντικείμενα για το σπίτι του Jon στη Dreamland. Μπορείτε να γεμίσετε τους χώρους με έπιπλα, ενώ η ολοκλήρωση των κόσμων προσθέτει και σχετικό περιεχόμενο. Μόνο που εδώ η ανταμοιβή δεν έχει το ίδιο βάρος με την αναζήτηση.

Το κυνήγι για τα κρυμμένα λαζάνια είναι συχνά πιο διασκεδαστικό από αυτό που νιώθετε όταν τελικά τα βρείτε. Το σπίτι είναι μια ευχάριστη μικρή προσθήκη, αλλά δεν προσφέρει ιδιαίτερο λόγο για να επιστρέφετε σε αυτό, ενώ οι χαρακτήρες που ξεκλειδώνονται μπορούν να καταλήξουν απλώς να στέκονται εκεί.

Με άλλα λόγια, το παιχνίδι σας λέει «μπες στον κόπο να τα μαζέψεις όλα» και μετά σας δίνει περίπου την ισοδύναμη ανταμοιβή του «μπράβο, τώρα έχεις έναν ακόμη καναπέ». Για τον Garfield, βέβαια, ίσως αυτό να θεωρείται σημαντικό επίτευγμα.

Τρεις κόσμοι και αρκετές καλές ιδέες

Η περιπέτεια χωρίζεται σε τρεις βασικούς κόσμους, με περισσότερα από 40 levels, και η ποικιλία των θεματικών περιοχών είναι από τα σημεία όπου το παιχνίδι δείχνει την καλύτερη και τη χειρότερη πλευρά του.

Στην αρχή, η εναλλαγή είναι πολύ καλή. Ο Garfield περνά από φάρμα σε εργοστάσιο και από εκεί σε τηλεοπτικό set, με το κάθε περιβάλλον να έχει τη δική του αισθητική και μικρές λειτουργικές ιδέες. Υπάρχει μάλιστα μια ευχάριστη αίσθηση συνέχειας, καθώς ορισμένες πράξεις σε ένα level επηρεάζουν το επόμενο. Όσο όμως προχωρά η περιπέτεια, η ποικιλία αρχίζει να υποχωρεί.

Οι πίστες εξακολουθούν να έχουν κάποιες καλές στιγμές, αλλά η αίσθηση της ανακάλυψης μειώνεται. Το παιχνίδι έχει πλέον δείξει τα βασικά του στοιχεία και δεν βρίσκει πάντα τον τρόπο να τα εξελίξει, αν και το movement του Garfield θα μπορούσε να υποστηρίξει πολλά περισσότερα.

Τα optional levels προσθέτουν επιπλέον περιεχόμενο και ορισμένα έχουν μεγαλύτερη πρόκληση. Το Flappy Cat, για παράδειγμα, είναι μια χαριτωμένη και απόλυτα Garfield-ική παρωδία του Flappy Bird. Άλλες side πίστες, όμως, δεν ξεφεύγουν αρκετά από τη βασική φόρμουλα.

Το ίδιο ισχύει και για τα costumes. Το Turkey δίνει επιπλέον εναέρια jumps, το Surfer επιτρέπει κίνηση πάνω σε rails και νερό, ενώ το Cowboy προσθέτει lasso για grapple και συγκεκριμένες διαδρομές. Όταν το level έχει σχεδιαστεί γύρω από αυτές τις δυνατότητες, το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό. Το να συνδέετε πολλαπλά grapples ή να γλιστράτε πάνω από νερό με μεγάλη ταχύτητα είναι από τις στιγμές που θυμίζουν πόσο καλό θα μπορούσε να γίνει το παιχνίδι αν επένδυε ακόμη περισσότερο στις ιδέες του. Ωστόσο, δυστυχώς οι δυνατότητες του παιχνιδιού και των μηχανισμών του παραμένουν περιορισμένες.

Το lasso θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί περισσότερο στη μάχη. Το surfboard θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερη επιθετική λειτουργία. Τα costumes θα μπορούσαν να ανοίγουν περισσότερες εναλλακτικές διαδρομές. Το Escape from Monday συχνά φτάνει μέχρι την πόρτα μιας εξαιρετικής ιδέας και μετά χτυπάει το κουδούνι και φεύγει.

Πολύ δύσκολο να αποτύχεις

Η δυσκολία είναι ίσως το πιο ξεκάθαρο σημείο όπου το παιχνίδι δείχνει σε ποιο κοινό απευθύνεται. Το… φαγητό υπάρχει παντού. Ο Garfield θεραπεύεται εύκολα, οι εχθροί συχνά αφήνουν health pickups και τα checkpoints είναι ιδιαίτερα γενναιόδωρα. Ακόμη και μια πτώση συνήθως δεν έχει σοβαρές συνέπειες. Για νεότερους παίκτες ή για κάποιον που δεν έχει μεγάλη εμπειρία στα platformers, αυτό είναι πιθανότατα θετικό. Το παιχνίδι δεν γίνεται ποτέ τιμωρητικό και επιτρέπει στον παίκτη να απολαύσει τα επίπεδα χωρίς να φοβάται κάθε άλμα. Για έναν έμπειρο παίκτη, όμως, η έλλειψη πίεσης γίνεται αισθητή.

Υπάρχουν σημεία που απαιτούν μεγαλύτερη ακρίβεια, ιδιαίτερα προς το τέλος, αλλά συνολικά το Escape from Monday δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα να σας δοκιμάσει. Ίσως το πιο αστείο είναι πως, όταν τελικά κάποια στιγμή μπορεί να χάσετε, ο Garfield μπορεί να σας κοροϊδέψει προτείνοντάς σας να κατεβάσετε τη δυσκολία. Μόνο που δεν υπάρχει επιλογή δυσκολίας. Αυτό δεν είναι απλώς ένα αστείο. Είναι σχεδόν ολόκληρη η φιλοσοφία του παιχνιδιού συμπυκνωμένη σε μία στιγμή: ο Garfield σας τρολάρει για μια επιλογή που το ίδιο το παιχνίδι δεν σας δίνει.

Όταν η Dreamland δεν δείχνει πάντα ονειρική

Εκεί όπου το Escape from Monday δυσκολεύεται περισσότερο είναι στην οπτική παρουσίασή του. Υπάρχουν όμορφες και φωτεινές περιοχές, με θεματικά περιβάλλοντα που ταιριάζουν στο χιούμορ και στον κόσμο του Garfield. Ωστόσο, η ποιότητα δεν παραμένει σταθερή.

Ιδιαίτερα στον δεύτερο κόσμο, ορισμένες υφές δείχνουν χαμηλής ανάλυσης, το νερό μοιάζει επίπεδο και αντικείμενα του περιβάλλοντος μπορούν να μοιάζουν περισσότερο με επίπεδες επιφάνειες παρά με κανονικά τρισδιάστατα στοιχεία. Το αποτέλεσμα δεν καταστρέφει την εμπειρία, αλλά αφαιρεί από την αίσθηση ενός ολοκληρωμένου προϊόντος.

Το ίδιο ισχύει και για τον ήχο. Η μουσική κάνει τη δουλειά της χωρίς να μένει ιδιαίτερα στη μνήμη, ενώ οι φωνές δεν είναι πάντα τόσο δυνατές όσο θα έπρεπε. Σε ορισμένες στιγμές η μουσική καλύπτει μέρος του voice acting. Εδώ υπάρχει μια μάλλον παράξενη αντίφαση: το παιχνίδι καταλαβαίνει τον Garfield αρκετά καλά ώστε να γράφει έξυπνες ατάκες για εκείνον, αλλά η φωνητική του απόδοση δεν είναι πάντα εξίσου πειστική. Ο ίδιος ο Garfield ακούγεται σε σημεία πιο ζωηρός και πιο «τσιριχτός» από όσο θα ταίριαζε στον χαρακτήρα. Οι διάλογοι έχουν χιούμορ. Η εκτέλεσή τους δεν το πετυχαίνει πάντα.

Και υπάρχουν και bugs. Ορισμένα είναι απλώς αστεία.

Το Surfer costume μπορεί να οδηγήσει τον Garfield σε απρόσμενες πτήσεις, κάτι που ταιριάζει σχεδόν υπερβολικά καλά με ένα παιχνίδι που εξελίσσεται μέσα σε όνειρο. Άλλα όμως είναι πιο ενοχλητικά.

Υπάρχει κάτι σχεδόν ποιητικά παράλογο στο Garfield: Escape from Monday. Ένας χαρακτήρας που έχει κάνει την τεμπελιά τέχνη βρίσκεται μέσα σε ένα παιχνίδι που απαιτεί ακριβώς το αντίθετο. Πρέπει να τρέξει, να πηδήξει, να εξερευνήσει, να συλλέξει, να αντιμετωπίσει εχθρούς και να ξαναπεράσει επίπεδα για να βρει εκείνα τα χαμένα λαζάνια που βρίσκονται κάπου που κανείς φυσιολογικός άνθρωπος δεν θα έψαχνε. Το παράξενο είναι πως ο Garfield τα καταφέρνει.

Το Escape from Monday βρίσκει έναν εξαιρετικά λειτουργικό τρόπο να μετατρέψει τον Garfield σε platforming ήρωα. Η κίνησή του έχει ρυθμό, βάρος και αρκετή ελευθερία ώστε να κάνει ακόμη και μια απλή διαδρομή διασκεδαστική. Το χιούμορ θυμάται από πού προέρχεται ο χαρακτήρας. Το όνειρο που είναι η κεντρική θεματική βάση του τίτλου επιτρέπει δημιουργικές ιδέες. Υπάρχουν στιγμές όπου όλα αυτά συναντιούνται και το παιχνίδι δείχνει ακριβώς αυτό που θα μπορούσε να είναι.

Μόνο που δεν το κάνει αρκετά συχνά. Η επανάληψη αρχίζει να κάνει την εμφάνιση της όταν οι νέες ιδέες δεν έρχονται με τον ίδιο ρυθμό. Τα collectibles δεν ανταμείβουν πάντα ανάλογα με την προσπάθεια. Τα costumes αφήνουν ανεκμετάλλευτες δυνατότητες. Η χαμηλή δυσκολία περιορίζει την ένταση και τα τεχνικά προβλήματα θυμίζουν πως το παιχνίδι δεν έφτασε παντού στο ίδιο επίπεδο polish.

Τελικά, το μεγαλύτερο επίτευγμα του Escape from Monday είναι ταυτόχρονα και η μεγαλύτερη χαμένη του ευκαιρία. Έμαθε στον Garfield να τρέχει. Θα μπορούσε να τον είχε μάθει και πού να πάει.

Το Garfield: Escape from Monday είναι ένα συμπαθητικό και διασκεδαστικό 3D platformer με πολύ καλό movement, αρκετό χιούμορ και έναν πρωταγωνιστή που ταιριάζει απρόσμενα καλά στο είδος. Η OSome Studio έχει δημιουργήσει μια γερή βάση, όμως η άνιση ποιότητα των levels, η περιορισμένη πρόκληση, οι αδύναμες ανταμοιβές, τα τεχνικά προβλήματα και οι ανεκμετάλλευτες δυνατότητες των power-ups το κρατούν ένα βήμα μακριά από το να γίνει πραγματικά ξεχωριστό.

Για τους μικρότερους παίκτες και τους φίλους του Garfield, είναι μια ευχάριστη περιπέτεια. Για όσους αναζητούν ένα βαθύτερο ή πιο απαιτητικό platformer, τα λαζάνια θα τελειώσουν μάλλον πριν αρχίσει η πραγματική πείνα.

TL;DR: Το Garfield: Escape from Monday έχει έναν απρόσμενα απολαυστικό platforming ήρωα, πολύ καλό movement και αρκετό Garfield-ικό χιούμορ. Δεν αξιοποιεί όμως όσο θα μπορούσε τις βάσεις του, με την επανάληψη, την πολύ χαμηλή δυσκολία, τις αδύναμες ανταμοιβές και τα τεχνικά προβλήματα να περιορίζουν την εμπειρία. Ένα τίμιο platformer που θα μπορούσε να είχε γίνει πολύ καλύτερο και ίσως αυτή να είναι η μοναδική φορά που ο Garfield θα έπρεπε να προσπαθήσει λίγο περισσότερο.

Βαθμός: 3.5/5

Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 24 Σεπτεμβριου 2026

Πλατφόρμες: Xbox Series, PC, PS5, Switch

Website: https://www.microids.com/garfield-escape-from-monday/

Ευχαριστούμε την Enarxis για την παροχή του τίτλου.

Μοιράσου με έναν φίλο σου