SUMMER VACATION MODE: ON
Το 2017, το Star Wars Battlefront II κυκλοφόρησε με ένα σύστημα loot boxes τόσο επιθετικό, που ένα σχόλιο υπαλλήλου της EA στο Reddit έγινε το πιο downvoted σχόλιο στην ιστορία της κοινότητας. Η κατακραυγή ήταν τέτοια που η εταιρεία αναγκάστηκε σε δημόσια υποχώρηση λίγο πριν την κυκλοφορία. Το επεισόδιο έμεινε στη μνήμη της βιομηχανίας ως το σημείο όπου οι παίκτες, επιτέλους, είχαν βάλει ένα όριο. Βέβαια, δεν υπάρχει λόγους για πανηγυρισμούς γιατί από τότε τα όρια ξεπεράστηκαν. Α! Και το Star Wars Battlefront II ήταν ένα πολύ καλό παιχνίδι που χάθηκε μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα προβλημάτων. Α! Επίσης κάπως έτσι η DICE οδηγήθηκε στα πέτρινα χρόνια της, τα οποία οδήγησαν σε μαζικές αποχωρήσεις από μέλη του σουηδικού στούντιο και την παρακμή του Battlefield για χρόνια.
Αυτή την εβδομάδα, το College Football 27 έδειξε λοιπόν ότι το όριο εκείνο δεν κράτησε πολύ. Η EA πρόσθεσε στα modes Dynasty και Road to Glory ένα νόμισμα πληρωμής, τα Dynasty Points, που επέτρεπε στους παίκτες να αγοράσουν πρόοδο η οποία παλιότερα κερδιζόταν αποκλειστικά μέσα από καθαρή gaming πρόοδο. Το πρόβλημα δεν ήταν απλώς η ύπαρξη του συστήματος, ήταν ότι αυτό εμφανίστηκε μετά την περίοδο των review, αφού δηλαδή δημιουργοί περιεχομένου και reviewers είχαν ήδη δημοσιεύσει τις εντυπώσεις τους από builds που δεν το περιείχαν. Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο: hashtag campaign με τίτλο #CFBPlayDontPay, review bombing στο Steam που έριξε το παιχνίδι σε «Mostly Negative», και μια δημόσια συγγνώμη της EA με μια φράση που ακούγεται σχεδόν αυτολεξεί από το 2017, ότι «we missed the mark».
Το ίδιο σενάριο, οκτώ χρόνια μετά
Η ομοιότητα δεν είναι απλώς υφολογική. Και στις δύο περιπτώσεις, η EA παρουσίασε ένα σύστημα πληρωμής ως «επιλογή» για τον παίκτη, αγνόησε την προφανή ένσταση ότι η επιλογή αυτή υπονομεύει τη βασική εμπειρία προόδου και υποχώρησε μόνο όταν το κόστος του backlash έγινε μη διαχειρίσιμο. Στο επίσημο statement της, η EA ξεκαθαρίζει ότι το πρόβλημα ήταν η υλοποίηση, όχι η ίδια η ιδέα: η πληρωμένη πρόοδος προστέθηκε «ανεξάρτητα από τη βαθύτερη εξέλιξη του mode», με στόχο να δώσει «περισσότερες επιλογές», απλώς δεν πρόσθεσε την αξία που περίμενε η εταιρεία. Καμία αναφορά στο αν το ίδιο το concept ήταν λάθος από την αρχή.
Αυτό είναι το κλειδί για να καταλάβουμε γιατί το μάθημα του 2017 δεν «ελήφθη» ποτέ. Δεν επρόκειτο ποτέ για ηθικό ζήτημα εκ μέρους της EA. Ήταν ζήτημα διαχείρισης ρίσκου: πόσο μπορεί να πιεστεί ένα σύστημα κερδών μέσω microtransaction πριν σπάσει η δημόσια εικόνα της. Το 2017 η απάντηση ήταν «όχι τόσο». Το 2026, η EA δοκίμασε ξανά, αυτή τη φορά σε ένα single-player mode , σε ένα franchise με πιο αφοσιωμένο αλλά σαφώς μικρότερο κοινό και το έκρυψε από τα preview builds ελπίζοντας ότι κανείς δεν θα το πρόσεχε πριν κλείσουν οι πρώτες πωλήσεις.
Το υπόβαθρο που κανείς δεν αναφέρει αρκετά
Υπάρχει όμως κάτι που κάνει αυτή τη στιγμή διαφορετική από το 2017 και είναι οικονομικό, όχι σχεδιαστικό. Η EA βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη μέση ενός από τα μεγαλύτερα leveraged buyouts στην ιστορία των εταιρικών συγχωνεύσεων: κοινοπραξία που αποτελείται από το Public Investment Fund της Σαουδικής Αραβίας, τη Silver Lake και την Affinity Partners συμφώνησε να εξαγοράσει την εταιρεία έναντι περίπου 55 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με τους μετόχους να λαμβάνουν 210 δολάρια ανά μετοχή. Το deal είναι δομημένο ως πλήρως μετρητοίς take-private, χρηματοδοτούμενο εν μέρει με δεκάδες δισεκατομμύρια χρέους και παραμένει σε εκκρεμότητα, κολλημένο στη διαδικασία ελέγχου CFIUS λόγω της ξένης κρατικής συμμετοχής.
LBO (Leveraged Buyout – Μοχλευμένη Εξαγορά) είναι η εξαγορά μιας εταιρείας με τη χρήση μεγάλου ποσοστού δανειακών κεφαλαίων και μικρού ποσοστού ιδίων κεφαλαίων.
Στην πράξη, ο αγοραστής δανείζεται το μεγαλύτερο μέρος του τιμήματος (συνήθως 60% έως 90%), χρησιμοποιώντας ως εγγύηση τα περιουσιακά στοιχεία της ίδιας της εταιρείας που εξαγοράζει.
Ένα LBO αυτού του μεγέθους δεν είναι απλώς αλλαγή ιδιοκτησίας. Είναι μια δομή που απαιτεί από την εταιρεία-στόχο να παράγει αρκετή ταμειακή ροή ώστε να εξυπηρετεί το χρέος που χρησιμοποιήθηκε για να αγοραστεί. Αυτή η πίεση δεν εξαφανίζεται όταν κλείσει το deal. Ξεκινάει από τη στιγμή που ανακοινώνεται, γιατί η διοίκηση γνωρίζει ήδη τι έρχεται. Ένα πείραμα σαν τα Dynasty Points, μικρό, τεχνικά αναστρέψιμο, δοκιμασμένο σε ένα franchise δεύτερης γραμμής και όχι στο κυρίως Madden ή στο FC, μοιάζει λιγότερο με μεμονωμένο σχεδιαστικό λάθος και περισσότερο με έλεγχο αντοχής: πόση επιπλέον εξαγωγή εσόδων μπορεί να αντέξει το κοινό πριν αντιδράσει, σε μια περίοδο όπου κάθε πρόσθετη γραμμή εσόδων θα μετράει διπλά για τους νέους ιδιοκτήτες.
Η αντίθετη άποψη
Κάποιοι θα υποστηρίξουν ότι υπερβάλλουμε συνδέοντας ένα rollback μικροσυναλλαγών σε ένα sports game με μια εταιρική συγχώνευση δισεκατομμυρίων. Και έχουν δίκιο ως ένα βαθμό: η EA πειραματίζεται με την πρόσθετη οικονομική αξιοποίηση σε κάθε της τίτλο εδώ και χρόνια, ανεξαρτήτως ιδιοκτησιακού καθεστώτος και το Ultimate Team παραμένει αυτούσιο ακριβώς επειδή είναι ήδη το πιο κερδοφόρο σύστημα της εταιρείας. Ωστόσο, το γεγονός ότι το συγκεκριμένο σύστημα δοκιμάστηκε πρώτα σε single-player modes —χώρο που παραδοσιακά η EA άφηνε ανέγγιχτο— και ότι αποκρύφθηκε σκόπιμα από τα review builds που δόθηκαν αρχικά, δείχνει μια εταιρεία που δοκιμάζει νέα όρια, όχι που απλώς επαναλαμβάνει παλιές συνήθειες.
Το ίδιο σενάριο, νέος σκηνοθέτης
Η EA θα αποσύρει τα Dynasty Points, θα κρατήσει τα College Football Points στο Ultimate Team όπου κανείς δεν διαμαρτύρεται πια, και θα υποσχεθεί «μεγαλύτερη διαφάνεια» για το CFB28. Το σενάριο θα κλείσει, προσωρινά, με τον ίδιο τρόπο που έκλεισε το 2017. Η διαφορά είναι ότι το 2017 η EA είχε την πολυτέλεια να μάθει ένα μάθημα με το δικό της ρυθμό. Το 2026, με ένα βουνό χρέους να πλησιάζει και νέους ιδιοκτήτες να περιμένουν απόδοση, το ίδιο σενάριο μπορεί απλώς να ξαναπαιχτεί, με λίγο διαφορετική σκηνοθεσία, πολύ πιο σύντομα απ’ όσο νομίζουμε.
