Συνέντευξη με τον Αντώνη Βουτσίνο – Από τα Avatar και Hobbit στο ρόλο του DM της Συνdroφιας!

Υπάρχουν δημιουργοί που δεν περιορίζονται σε ένα μόνο μέσο. Άνθρωποι που αναζητούν συνεχώς νέους τρόπους για να αφηγηθούν ιστορίες, να χτίσουν κόσμους και να δημιουργήσουν εμπειρίες που μένουν στο κοινό. Ο Αντώνης Βουτσίνος ανήκει σε αυτή την κατηγορία.

Τη σεζόν που μας πέρασε, αυτή η αγάπη βρήκε έκφραση μέσα από τη «Συνdr0φιά», ένα Dungeons & Dragons project που ξεκίνησε ως μια παρέα ανθρώπων γύρω από ένα τραπέζι και εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο ξεχωριστά ελληνικά εγχειρήματα στον χώρο του tabletop storytelling (και όχι μόνο). Με έναν δικό του κόσμο, χαρακτήρες που απέκτησαν ξεχωριστή θέση στη καρδιά του κοινού και μια συνεχώς αναπτυσσόμενη κοινότητα, η «Συνdr0φιά» αποτελεί ένα παράδειγμα του πώς ένα παιχνίδι ρόλων μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο: μια ολοκληρωμένη εμπειρία αφήγησης.

Η σχέση ανάμεσα στα video games, τον κινηματογράφο και τα tabletop RPGs είναι ένας από τους βασικούς άξονες της συζήτησής μας. Από τις πρώτες του αναμνήσεις ως gamer, μέχρι τη δημιουργία κόσμων μέσα από το D&D, ο Αντώνης Βουτσίνος μιλά για τις εμπειρίες που τον διαμόρφωσαν, τα παιχνίδια που τον επηρέασαν, τη δύναμη της διαδραστικής αφήγησης και το πώς μια ιδέα μπορεί να μετατραπεί σε έναν ζωντανό κόσμο που συνεχίζει να μεγαλώνει.

Μιλήσαμε μαζί του για το gaming ως πηγή έμπνευσης, για το μέλλον της «Συνdr0φιά», για το ενδεχόμενο μεταφοράς της σε ένα video game, αλλά και για τη διαδρομή από την Ελλάδα μέχρι τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές παραγωγές του κόσμου.

Μια συζήτηση για τις ιστορίες, τους κόσμους και τη δημιουργική δύναμη που κρύβεται πίσω από κάθε μεγάλο ταξίδι, είτε αυτό ξεκινά σε μια κινηματογραφική αίθουσα, είτε μπροστά από μια οθόνη, είτε γύρω από ένα τραπέζι με ζάρια.

–Ποια είναι η πρώτη σου ανάμνηση από video game; Υπήρχε κάποιο παιχνίδι ή κάποια κονσόλα που σε έκανε να αγαπήσεις το gaming και ίσως ακόμη και να άφησε πραγματικά το αποτύπωμά πάνω σου;

–Έχεις εργαστεί σε μερικές από τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές παραγωγές, ενώ παράλληλα έχεις αφιερώσει αμέτρητες ώρες στο Dungeons & Dragons. Πού συναντιούνται ο κινηματογράφος, τα tabletop RPGs και τα video games στο κομμάτι της αφήγησης;

Όλα επιστρέφουν στην κοινή μας εμπειρία σαν ανθρωπότητα γύρω από τη φωτιά, τις εποχές που οι νύχτες ήταν άγνωστες και σκοτεινές και το μόνο που νικούσε τα τέρατα ήταν οι ιστορίες που λέγαμε όλοι μαζί. Όταν καθόμασταν σιωπηλά στο απαλό φως κι ακούγαμε αυτόν που έλεγε την ιστορία και γελούσαμε, φοβόμασταν ή κλαίγαμε όλοι μαζί κι έτσι γινόμασταν γενναίοι και γεμίζαμε με συναισθήματα. Μπορεί η τεχνολογία να έχει φέρει κινηματογράφο, gaming, internet και όλα τα άλλα μέσα που φέρουν πια αυτή τη φωνή… αλλά η ρίζα είναι η ίδια. Ένας σηκώνεται, επικαλείται την προσοχή μας… κι εμείς ακούμε. Είναι βαθιά ανθρώπινο.

–Σε συνέντευξή σου στο Table Heroes  έχεις αναφέρει ότι την αισθητική και τον κόσμο του κομματιού της γραφειοκρατίας στη «Συνdr0φιά» τα εμπνεύστηκες από το Control της Remedy. Τι ήταν αυτό που σε εντυπωσίασε περισσότερο στο παιχνίδι;

–Κατ’ αρχήν είμαι φαν της Remedy και του Sam Lake προσωπικά από τις εποχές του ‘Max Payne’ και ‘Max Payne 2’. Υπάρχουν δημιουργοί και παραμυθάδες που μιλάνε κατευθείαν στα πίτουρα που έχεις στο κεφάλι σου και όσο high concept και έξω από το κανονικό να είναι οι ιστορίες τους, εσένα σου βγάζουν απόλυτο νόημα. Στο ‘Control’ ήταν η ατμόσφαιρα που με κέρδισε παρά το gameplay loop και αυτός ο συνδυασμός X-Files με Backrooms που βρήκα απλά καταπληκτικό.

–Αν είχες την ευκαιρία να δημιουργήσεις ένα campaign ή ακόμα και ένα νέο TTRPG βασισμένο αποκλειστικά σε έναν κόσμο video game, ποιο σύμπαν θα επέλεγες και γιατί;

Νομίζω πρέπει ήδη να είναι μεγάλη η ουρά από gamemasters που μετατρέπουν το ‘Clair Obscur: Expedition 33’ σε TTRPG και σίγουρα κι εμένα μου είναι σούπερ ελκυστικός αυτός ο κόσμος, ειδικά παίζοντας σε διαφορετικά επίπεδα πραγματικότητας με διαφορετικούς χαρακτήρες τύπου ‘Inception’. Αλλά νομίζω πρώτη προτεραιότητα θα έπαιρνε το ‘Silent Hill’ για μένα, το franchise βασιλιάς του ψυχολογικού τρόμου το οποίο, όσο κι αν είναι απίστευτο, δεν έχει μετατραπεί σε TTRPG ακόμα ποτέ.

–Έχοντας εμπειρία από τον χώρο του κινηματογράφου, πιστεύεις ότι τα video games έχουν πλέον φτάσει στο ίδιο επίπεδο ως μέσο αφήγησης ή εξακολουθούν να έχουν τελείως διαφορετικές προκλήσεις;

–Είναι διαφορετική εμπειρία και δεν νομίζω ότι είναι συγκρίσιμα μεγέθη όσον αφορά το επίπεδο τους, ο κάθε χώρος επικαλείται διαφορετικά στοιχεία και διαδρομές για να επηρεάσει το κοινό συναισθηματικά. Για παράδειγμα, πάλι ακουμπώντας στο ‘Silent Hill’, καμία κινηματογραφική εμπειρία, όσο έντονη, η τρομακτική και να είναι δεν θα απαιτήσει από εσένα να πατήσεις ‘μπροστά’ στο χειριστήριο για τρία λεπτά όσο ο χαρακτήρας σου κατεβαίνει μια σκάλα που κατεβαίνει ατελείωτα προς το σκοτάδι. Το interactivity φέρνει άλλη γλώσσα, άλλο αλφάβητο στην αφήγηση.

–Το Critical Role αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του πού μπορεί να οδηγήσει ένα Dungeons & Dragons project. Μια παρέα επαγγελματιών ηθοποιών (και όχι μόνο), όπως οι Matthew Mercer, Laura Bailey και Travis Willingham, ξεκίνησε με online D&D session και podcast και σήμερα έχει εξελιχθεί σε μια εταιρεία που δημιουργεί σειρές (animation και live-action), βιβλία, επιτραπέζια παιχνίδια και συμμετέχει στην ανάπτυξη video games, όπως το Dispatch. Η «Συνdr0φιά» ακολουθεί κι εκείνη μια πορεία όπου το D&D γίνεται η αφετηρία για κάτι πολύ μεγαλύτερο. Είναι ένα παράδειγμα που σε εμπνέει; Θα ήθελες να δεις το σύμπαν της «Συνdr0φιάς» να εξελίσσεται αντίστοιχα, ίσως ακόμη και μέσα από ένα δικό της video game;

–Το Critical Role δεν ήταν μόνο μια σειρά που έκανε επιτυχία, ήταν και ένας από τους παράγοντες που έφεραν τα TTRPG στο mainstream. Η ειλικρίνεια και η ποιότητα της σειράς, και της παρέας αυτής σαν ομάδα φίλων, έδειξε παγκοσμίως την αξία του χόμπι μας και βοήθησε να κατανικηθούν πολλά αρνητικά στερεότυπα. Όσο για τη ‘ΣυνdR0φιά’ ελπίζω ότι βάζουμε κι εμείς το λιθαράκι μας προς αυτήν την κατεύθυνση για την Ελλάδα κι έχουμε πολλά περίπλοκα και μεγαλεπήβολα σχέδια για το μέλλον.

–Αν μπορούσες να καθίσεις για ένα βράδυ γύρω από ένα τραπέζι D&D με πέντε δημιουργούς – από τον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία ή τα video games, εν ζωή ή μη – ποιους θα καλούσες και γιατί;

Να τρέξω ένα τραπέζι D&D σε Ravenloft Campaign με: H.P. Lovecraft (Warlock), Mike Flanagan (Ranger), Elvira -Cassandra Patterson- (Bard), Robert Eggers (Death domain cleric) και τον Sam Lake (Paladin)… Ναι, νομίζω θα πήγαινε τέλεια αυτό. Προδίδομαι ότι έχω αδυναμία στο γοτθικό τρόμο ή ακόμα;

–Τι μπορούμε να περιμένουμε από εσένα το επόμενο διάστημα τόσο με την παρέα της Συνdr0φιά όσο και άλλα project;

Υπάρχουν πολλά πράγματα στα σκαριά, κάποια που θα ανακοινωθούν πολύ σύντομα όσον αφορά τη 2^η σεζόν ‘ΣυνdR0φιά: Μύθοι γύρω από το τραπέζι’ και άλλα πραγματάκια που είναι ακόμα στη χύτρα. Το σημαντικό είναι ότι είμαστε όλοι οι συνδημιουργοί, κι εγώ και ο Ζήσης Ρούμπος και η Pixel Perfect με πολύ άγριες διαθέσεις. Όσο μας βλέπει ο κόσμος και απολαμβάνει αυτά που φτιάχνουμε τόσο περισσότερα και μεγαλύτερα πράγματα ονειρευόμαστε.

Κλείνοντας, ένα σύντομο challenge!

Το αγαπημένο σου παιχνίδι όλων των εποχών -> Silent Hill 2

Ένας gaming χαρακτήρας που θα ήθελες να έχεις στο τραπέζι σου -> Alan Wake

Το δυσκολότερο boss που έχεις αντιμετωπίσει -> Valkyrie Queen – God of War (2018)

Ένα παιχνίδι που θεωρείς υποτιμημένο -> Legacy of Kain series

Mouse & Keyboard ή Controller -> First Person το ένα, Third Person το άλλο.

Αγαπημένη ταινία -> Star Wars Original Trilogy

Αγαπημένη σειρά -> Carnivàle (2003) – κόπηκε νωρίς

Το τελευταίο παιχνίδι που τερμάτισες -> Resident Evil: Requiem

Ευχαριστούμε πολύ τον Αντώνη για τον χρόνο του. Περισσότερα για τον ίδιο και το έργο του θα βρείτε στην προσωπική του ιστοσελίδα: https://antonisvoutsinos.com