WELCOME!
Υπάρχουν δημιουργοί που δεν σε αφήνουν να ξεχάσεις. Δεν είναι απαραίτητα αυτοί με τα περισσότερα παιχνίδια, ούτε αυτοί με τις μεγαλύτερες πωλήσεις. Είναι εκείνοι των οποίων τα έργα αφήνουν ένα αποτύπωμα — κάτι που δεν ξέρεις πού κατηγοριοποιείται, αλλά ξέρεις ότι ήταν εκεί. Ο Fumito Ueda είναι από αυτούς. Και στις 5 Ιουνίου 2026, στη σκηνή του Summer Game Fest στο Dolby Theatre του Λος Άντζελες, επέστρεψε.
Το νέο του παιχνίδι λέγεται gen ATLAS. Και αν κρίνουμε από τα πρώτα πλάνα, τον τόνο, και τα λίγα που επέλεξε να μοιραστεί ο ίδιος σε συνέντευξή του στο Video Games Chronicle, η αναμονή — και πάλι — θα αξίζει.
Τρία παιχνίδια. Μία φιλοσοφία.
Για να καταλάβει κανείς γιατί η ανακοίνωση του Gen Atlas αποτελεί αυτόνομη ως ένα σημαντικό γεγονός, πρέπει πρώτα να θυμηθούμε τι έχτισε ο Ueda.
Ico (2001) ήταν ένα παιχνίδι που ήξερε τι να αφήσει έξω. Δύο παιδιά σε ένα κάστρο. Λίγοι διάλογοι, λίγη εξήγηση, πολύ φως. Ο παίκτης κρατούσε το χέρι ενός κοριτσιού και πολεμούσε σκιές και έτσι, η εμπειρία είχε βαρύτητα. Το Ico έδειξε ότι το storytelling στο gaming δεν χρειάζεται πολλά. Αρκεί η αίσθηση.
Shadow of the Colossus (2005) ήταν ένα συνολικό αποτέλεσμα που δεν είχαμε ξαναδεί, κάτι που δεν είχαμε ξαναζήσει και δύσκολα θα επαναληφθεί: ένα παιχνίδι αποτελούμενο σχεδόν αποκλειστικά από boss fights. Αλλά όχι απλά boss fights αλλά κολοσσιαία πλάσματα που έπρεπε να σκαρφαλώσεις, να μελετήσεις, να νικήσεις. Και που, όταν έπεφταν, σε άφηναν να αναρωτιέσαι αν έκανες το σωστό. Η κλίμακα, η σιωπή, και η ηθική αμφισημία του παιχνιδιού το έκαναν κάτι ξεχωριστό.
The Last Guardian (2016) ήρθε μετά από μια ανάπτυξη μαρτύριο, ανακοινώθηκε το 2009 και κυκλοφόρησε επτά χρόνια αργότερα, λίγο πριν το Japan Studio της Sony κλείσει οριστικά. Ήταν η ιστορία ενός αγοριού και ενός πελώριου πλάσματος. Τεχνικά ατελές, συναισθηματικά σχεδόν αδύνατο να το βγάλεις από το μυαλό σου. Αν το Shadow of the Colossus ήταν εντυπωσιακό, το The Last Guardian ήταν τρυφερό — με τον τρόπο που μερικά πράγματα σε πληγώνουν χωρίς να τα ζητάς.
Τρία παιχνίδια σε είκοσι πέντε χρόνια. Και ο Ueda, σε συνέντευξή του, δεν το βλέπει ως πρόβλημα: δεν ξεκινά ποτέ ένα project με την ιδέα ότι θα πάρει πολύ χρόνο. Ο στόχος πάντα είναι να φτάσει στο όραμά του όσο πιο γρήγορα γίνεται. Το αποτέλεσμα, όμως, μιλάει από μόνο του.
Γιγάντια ρομπότ σε έναν εγκαταλελειμμένο κόσμο
Προηγουμένως γνωστό ως «Project Robot» — έτσι παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στα The Game Awards 2024 — το gen ATLAS είναι πλέον επίσημο. Single-player sci-fi action-adventure, έρχεται σε PlayStation 5, Xbox Series X|S και PC μέσω Epic Games Store.
Ο παίκτης ξυπνά μόνος σε έναν εγκαταλελειμμένο πλανήτη. Ο κόσμος είναι γεμάτος πεδιάδες, εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις, πύργους που χάνονται στον ορίζοντα και μια αχανή θάλασσα που συνεχώς αλλάζει. Παντού υπάρχουν υπολείμματα ενός πολιτισμού που χάθηκε. Και τεράστιες μηχανές που περιφέρονται στο τοπίο — σαν μηχανικοί Κολοσσοί.
Η αφετηρία του σχεδιαστικού οράματος ήταν απλή: ο Ueda ήθελε να χτίσει κάτι γύρω από γιγάντια ρομπότ. Μετά κοίταξε τι κόσμο, τι ιστορία και τι τόνο θα ταίριαζε και έτσι το project κατέληξε στο sci-fi setting που βλέπουμε σήμερα.
Στο trailer, βλέπουμε τον πρωταγωνιστή να πυροβολεί εχθρούς, να αναρριχάται σε γιγάντιες μηχανικές κατασκευές και να πιλοτάρει ένα κολοσσιαίο μηχανικό ρομπότ. Ένα στοιχείο που εξέπληξε τους fans ήταν η παρουσία όπλων — κάτι ξένο για τα προηγούμενα έργα του Ueda. Ο ίδιος εξηγεί ότι αν φανταζόταν τα όπλα σε οποιοδήποτε από τα προηγούμενα παιχνίδια του, απλά δεν θα λειτουργούσαν στα προηγούμενα του setting, το ύφος και η αφήγηση δεν θα το άντεχαν. Εδώ, όμως, με τα ρομπότ ως βάση, η ένταξή τους ήταν φυσική και αναπόφευκτη.
Ο τέταρτος τίτλος μιας τετραλογίας;
Ο Ueda έχει δηλώσει ότι δεν σχεδίασε το Gen Atlas ως συνέχεια ή επέκταση του κόσμου των προηγούμενων παιχνιδιών του. Κάθε φορά που ξεκινά ένα νέο project, η πρόθεσή του είναι να δημιουργήσει κάτι διαφορετικό. Ωστόσο, υπάρχει ένα ύφος, ένα «niche», που διατρέχει και τα τρία προηγούμενα έργα και πιθανώς το νέο του.
Αν οι παίκτες θεωρήσουν ότι αυτό μπορεί να αποτελεί τον πυρήνα μιας τετραλογίας, ο ίδιος δεν έχει καμία αντίρρηση, αντίθετα, καλωσορίζει αυτή την εντύπωση.
Αυτό που είναι ξεκάθαρο από το trailer και τις πρώτες πληροφορίες: ο Ueda δεν άλλαξε. Ο κόσμος είναι απέραντος και σιωπηλός. Η κλίμακα σε κάνει να αισθάνεσαι μικρός, θνητός, ασήμαντος. Η μυστηριώδης ατμόσφαιρα αφήνει τον παίκτη να διερωτάται. Τα χαρακτηριστικά που έκαναν τα προηγούμενα έργα του αξέχαστα είναι παρόντα, σε ένα νέο σκηνικό, με νέες δυνατότητες.
Η Epic, η ελευθερία, και το «μπορεί να μην υπάρξει επόμενο»
Μετά τη λήξη της συνεργασίας του με τη Sony, ο Ueda ίδρυσε τη δική του εταιρεία, την GenDesign. Τα πρώτα χρόνια πέρασαν κυρίως στη δημιουργία της υποδομής — η ανάπτυξη του Gen Atlas ξεκίνησε περίπου το 2020.
Η Epic Games Publishing ανακοινώθηκε ως εκδότης του παιχνιδιού ήδη από το 2020, με συμφωνία που καλύπτει έως και το 100% του κόστους ανάπτυξης, ενώ ο δημιουργός διατηρεί τα πνευματικά δικαιώματα και τον πλήρη δημιουργικό έλεγχο. Για πρώτη φορά στην καριέρα του, το παιχνίδι κυκλοφορεί σε πολλαπλές πλατφόρμες ταυτόχρονα.
Ο Ueda περιγράφει την υποστήριξη της Epic ως υποδειγματική. Ο εκδότης δεν παρεμβαίνει στη δημιουργική κατεύθυνση και το όραμα του, δεν επιβάλλει αλλαγές. Αυτό, λέει, ήταν πάντα η πραγματικότητά του, ακόμα και στα χρόνια της Sony.
Ο ίδιος ο Ueda, 56 χρονών πια, γνωρίζει τη μαθηματική πραγματικότητα: με ένα παιχνίδι ανά δεκαετία, το Gen Atlas ενδέχεται να είναι από τα τελευταία του. Αλλά αυτή η σκέψη δεν είναι καινούρια για εκείνον. Κάθε φορά που δουλεύει σε κάτι, δεν ξέρει αν θα υπάρξει επόμενο — αυτό εξαρτάται από πώς θα ληφθεί το παιχνίδι, από τις πωλήσεις, από πολλούς παράγοντες. Γι’ αυτό δίνει τα πάντα σε κάθε project.
Και το αποτέλεσμα αυτής της φιλοσοφίας το γνωρίζουμε ήδη. Τρεις φορές.
